…dat kinderen het naar de zin hebben in de kerk…

Graag willen we dat kinderen zich bij ons welkom voelen; ze verdienen een eigen plek en kunnen op hun niveau meedoen. Tijdens het begin van onze bijeenkomst kunnen ze gewoon in de zaal bij hun ouders zitten. Na het blok ‘zingen’ gaan ze naar hun eigen ruimte waar ze een verhaal horen en hun eigen verhalen kwijt kunnen in een kringgesprek of een creatieve verwerking.

Klokslag12 voor kids tot 10 jaar

Vanuit Traject24 is het verlangen ontstaan om eens per maand naast onze wekelijkse viering een soort kinderclub te starten. Een plek waar kinderen (en hun ouders) rond een snack of broodje en kinderclub-programma op speelse wijze kennis maken met het evangelie. Steeds op de 2e zondag van de maand.
Anita de Bruin en Nelleke van Dalen hebben hierin de leiding. We richten ons daarbij op de leeftijd van 0 tot 10 jaar. Het is bij uitstek de plek waar ook mensen die niet zo bekend zijn met kerk en geloof welkom zijn. De naam Klokslag12 is natuurlijk een ‘inkoppertje’, we beginnen om 12.00 uur, tegelijk met de ‘gewone bijeenkomst’ van Traject24. Ouders zijn gewoon welkom om bij het Klokslag12-programma mee te doen of ze kunnen de ’gewone’ bijeenkomst in de grote zaal bezoeken.

Op de zondagen dat we Klokslag12 ‘draaien’, is er ook voor de tieners een eigen programma ‘Lighthouse7’ onder leiding van Emmy Huis in ’t Veld.

De Liedjestrein

Van harte ondersteunde Traject24 het initiatief van de ’Liedjestrein’, een activiteit gericht op peuters en kleuters (maar ook oudere kinderen die het fijn vinden, mogen komen).: Zingen, dansen, spelen, luisteren, lachen en muziek maken met elkaar. Kinderen zijn enthousiast en open, het is een feestje voor iedereen. Zelfs de allerjongste kinderen genieten mee, soms lekker op schoot bij papa, mama, opa of oma. Halverwege een pauze met wat lekkers en voor de ouders/begeleiders koffie of thee.

Maar… in april 2019 heeft de laatste Liedjestrein gereden. Anita en Nelleke die dit zo’n 19 jaar hebben gedaan, zijn ermee gestopt. Of en hoe de trein in de toekomst nog  gaat rijden is even de vraag.

Liedjestrein Brainstorm

Op 12 juni is er een ‘brainstormavond’ over een mogelijk vervolg voor de Liedjestrein. In ’t Hoge Licht om 20.00 uur (vanaf 19.45 uur koffie/thee). De bedoeling is om te horen waar ouders/ kinderen behoefte aan hebben. Samen willen we dan kijken hoe we dit vorm kunnen gaan geven na de zomer, nu de Liedjestrein kortgeleden is gestopt. Laat s.v.p. even weten aan Anita of Nelleke of je erbij wilt zijn (angu@kpnplanet.nl of nellekevandalen@casema.nl).

Achtergrondinformatie over de Liedjestrein

Door Anita de Bruin en Nelleke van Dalen – zomer 2018
Een wat langer verhaaal, maar zeker de moeite waard om eens door te lezen!!!

De Liedjestrein is een tweewekelijks peuter- en kleuterprogramma op zaterdagochtend, van ongeveer 1-1½ uur. Het is een ontspannen maar vooral veilige sfeer voor de kinderen en hun (groot)ouders en bekenden. We merken dat iedereen die zich verbonden en/of thuis voelt bij de Liedjestrein zich welkom voelt, een baby’tje, maar ook een bejaarde buurvrouw die geniet van de jonge kinderen. Het is een interactief programma, met veel muziek, een korte vertelling en spel. Onze belangrijkste drijfveer is: de kinderen en hun ouders vertellen over God en het christelijk geloof. Dat God er altijd is, 24/7 en dat je altijd bij Hem mag komen of je nu blij, boos, gezond, ziek, verdrietig bent. We hopen zaadjes te zaaien in de rugzakjes van hun leven, dat ze mogen weten dat ze waardevol zijn zoals ze zijn, God houdt van hen!

We draaien komend jaar ons 19de seizoen en we merken dat het nog steeds actueel is en dat nog steeds nieuwe kinderen ons weten te vinden. Er is behoefte aan een programma zoals de Liedjestrein. 
In de loop van de jaren is de opzet meegegroeid, onze doelgroep is jonger geworden het programma vindt nu in de hele zaal plaats. We ervaren dat ouders genieten van de manier waarop we nu werken en we horen vaak terug dat zij het meenemen naar huis en het in hun (geloofs-)opvoeding ook toepassen. Ouders laten ons weten hoe ze genieten van de liedjes, hoe ze deze thuis zingen met hun kind(eren), hoe ze uitkijken naar de bijeenkomsten en hoe belangrijk de ontmoeting is voor henzelf en hun kind. De Liedjestrein is de plaats om samen te praten over de (geloofs-)opvoeding, is een klankbord, een herkenning en bovenal een gezellig samenzijn waar lief en leed gedeeld kan worden en waar de ander echt geïnteresseerd is.

Iedere keer werken we op een vaste plek met dezelfde opbouw, rituelen, speel- en ondersteunend materiaal, helpers en natuurlijk de parachute. De kinderen reageren op wat ze zien, ze weten wat er gaat komen al werken we iedere keer rondom een ander thema. Op deze manier voelen kinderen zich vrij en vertrouwd, we merken dit ook bij de nieuwe kinderen ze kijken eerst even de kat uit de boom, maar gaan dan net zo gemakkelijk spelen of kruipen bij ons op schoot.
We starten altijd met hetzelfde lied ’Hé hallo, hé hallo, ben je daar, ben je daar? God roept jou! …(naam)….waar ben je?’ Elk kind wordt bij naam geroepen, ze voelen zich gezien. We maken veel gebruik van dieren- en beweegliedjes zodat kinderen woorden en beweging aan elkaar kunnen koppelen, zo klein als zij zijn. Bijvoorbeeld het draaien van de sleutel ‘krikkrak’ bij ’Zit je deur nog op slot?’ of het klappen en draaien bij de ’Circustent’. De liedjes zijn licht en klein met veel herhaling. Anita en Nelleke praten het programma aan elkaar en er is veel interactie met de kinderen. De korte vertelling is een bijbel- of spiegelverhaal, vaak ondersteund met een prentenboek, omdat dit bij deze leeftijd zo goed werkt. Ook is er vaak een aansluitend spel bijvoorbeeld ‘zoeken naar een verloren schaapje’, gaan we verkleden, doen toneelstukjes zoals de barmhartige, verhalen visueel maken werkt bij jonge kinderen zo goed. Alles kan zolang het ‘echt’ is. We gebruiken kinderen nooit voor leuke of grappige uitspraken ten koste van hun vertrouwen.
Voor de pauze vieren we verjaardagen, het behalen van een zwemdiploma, geboorte van een babyzusje of -broertje, medailles die gekregen zijn bij sporttoernooien etc. Alles wat belangrijk is in het leven van het kind vieren we. Ook hier hebben we onze vaste liedjes bij én ons prachtige denkbeeldige vuurwerk. De feestvarkens worden altijd per e-mail vooraf uitgenodigd om te komen en vuurwerk te kiezen. Vanuit het team gaat er altijd een echte verjaardags- (of indien nodig) beterschapskaart naar een kind. Ook hier staat de persoonlijke aandacht voor het kind centraal.
Iedere bijeenkomst van de Liedjestrein eindigt met de grote parachute. Eerst even ’vliegen’ voor wie wil en dan eronder en de zegen krijgen: ‘de groetjes van God!’ door middel van het zegenlied en de ouders die zachtjes de parachute laten wapperen. Dan is het echt afgelopen en krijgen we vaak een knuffel van de kinderen en een hartelijk ‘tot de volgende keer!’

Voor een programma zoals hiervoor beschreven is een goede voorbereiding en organisatie nodig. Juist waar het heel eenvoudig en licht lijkt, is er diep en zorgvuldig over nagedacht. De goede voorbereiding bestaat naast het vastleggen van de ruimte uit een goede afstemming tussen Anita en Nelleke, het samenstellen van het programma, onze achterban op de hoogte en in ere houden (waaronder het rooster voor de helpende handen en het aanwezig zijn van de helpende handen), persoonlijke uitnodigingen naar ouders, het zorgen voor PR via krantenartikelen, site en Facebook, degelijk materiaal zoals boekjes en cd’s, dynamisch kijken wat nodig is voor de groep van dat moment, zorgen voor promotiemateriaal.

Naast het programma voor de kinderen en ouders heeft de Liedjestrein een belangrijke sociale en maatschappelijke rol. Mensen die ‘buiten de boot dreigen te vallen’ vinden bij ons een plekje en taak. Ook zetten het team en bezoekers van de Liedjestrein zich in voor bijvoorbeeld kansarme gezinnen/ gezinnen waar problemen zijn en worden deze ondersteund waar nodig door praktische hulp (huishoudelijk, gesprek, gebed, voeding, kleding en speelgoed). Dit alles gebeurt op een heel natuurlijke manier, zonder de nadruk ergens op te leggen. We zijn er voor elkaar en helpen waar we kunnen met de middelen die we hebben. Het is wel hartverwarmend om te merken hoe hecht en betrokken onze groep mensen nu is.
De Liedjestrein wil ook buiten de vertrouwde grenzen van onze eigen gemeente gezicht geven aan deze activiteit door middel van deelname aan symposia, missionaire bijeenkomsten of op vraag zoals bij Serious Request 2 jaar geleden. Wij hopen zo meer gemeenten, clubs en kerken ideeën te geven hoe ze het evangelie en de liefde van God kunnen uitdragen op een laagdrempelige, toegankelijke manier. De Liedjestrein is zo’n mooi voorbeeld daarvan!
En bij de kleintjes beginnen is de beste manier. Dat we iets in gang zetten met de Liedjestrein merken we als we ‘oud-treiners’ (nu veelal pubers) tegenkomen die ons nog herkennen en kunnen zeggen dat ze nog steeds bepaalde gebeurtenissen, verhalen of feesten weten. 
De verhalen van God zitten in de rugzak van hun leven! Ze mogen er zijn! Wij – Anita en Nelleke – gaan door zolang we voelen dat het past wat we doen. Wij kunnen dit alleen doen vanuit onze eigen overtuiging en manier van doen. Eerlijk en oprecht. Een toneeltje spelen, een kunstje doen… dat werkt niet bij kinderen. Die kijken recht in je hart en ziel. Voelen of het klopt. Wij zijn 50+ers en voelen ons nog één met de kinderen. We doen het graag. We hopen dat na ons andere mensen met dezelfde bezieling het willen overnemen op hun manier, zolang er maar ’een trein blijft rijden’ die kan vertellen dat God de Vader van je houdt! Want: ‘Je bent een hele grote schat, jaja!!’

Warme groet,
Anita en Nelleke (zomer 2018)